Afgelopen weekend kreeg ik de vervelende boodschap dat mijn vader waarschijnlijk niet te lang meer te leven heeft. Het kwam niet als een complete verrassing, maar toch. Ik heb wel even een emotionele achtbaanrit gemaakt, nadat ik het nieuws hoorde. Over deze achtbaanrit gaat het artikel van vandaag. Wellicht iets persoonlijker dan je van me gewend bent. Je kunt de emotionele fasen die ik met je deel, ook herkennen als jij slecht nieuws op je werk, zoals een ontslag of slecht nieuws in je familie te horen krijgt. Je kunt de informatie ook gebruiken als je de boodschapper van het slechte nieuws bent.

Fase 0: Maak contact met de zender, voor zover dat mogelijk is. Mijn vader was te emotioneel om ons aan te kijken toen hij de boodschap vertelde. Het zat hem heel hoog. Toch lukte het om even oogcontact met hem te hebben. Op die manier kon ik tegen hem zeggen, het is ok, vertel maar wat je te vertellen hebt, ik luister. Want vergeet niet dat het ook voor de zender vaak een hele emotionele gebeurtenis is.

Fase 1: Ontvang het schokkende nieuws. Laat het nieuws helemaal binnenkomen. Dat doe je door goed te gaan zitten, met je voeten op de vloer en een aantal keren diep in en uit te ademen. Het is logisch dat er nu van allerlei gedachten naar boven komen, allerlei vragen, hoe moet het nu verder, zou hij veel pijn krijgen, hoe is het voor mij als hij er niet meer is… Laat al die gedachten komen en weer gaan. Het is nu niet het moment om deze gedachten te vangen.

Is het te druk in je hoofd, heb je het gevoel dat je gedachten er met je vandoor gaan, doe dan de volgende korte oefening. Luister op een inademing naar de klank Sat en op een uitademing naar de klank Nam. Ze helpen je om het rustiger te maken in je gedachten. Sat betekent waarheid en Nam betekent naam of identiteit en door die 2 klanken te herhalen zeg je waarheid is mijn identiteit.

Fase 2: Voel wat het met je doet. Ik voelde verdriet, maar ook boosheid, naar de doktoren, maar ook naar mezelf. Hij is al ruim een jaar onder behandeling van de huisarts, maar z’n gezondheid werd maar niet beter, hij viel veel af en was extreem moe. Ik nam het mezelf kwalijk dat ik de situatie niet serieuzer genomen had en hem niet meer gestimuleerd had om verder onderzoek te laten doen.

Fase 3: Houdt hoop en blijf in wonderen geloven. Hoewel het nieuws slecht was, is m’n vader er nu nog. En ik zie dat hij een stuk rustiger is geworden, nu het slechte nieuws eruit is. De onderzoeken die de komende weken gaan volgen, moeten nog uitsluitsel geven over z’n definitieve lot. Bovendien geloof ik erin dat er meer is tussen hemel en aarde en dat wonderen bestaan. Hoewel hij er op dit moment heel slecht uitziet, geloof ik in genezing en zie ik een gezonde vader, die heerlijk met z’n kleinkinderen aan het spelen is voor zich. Ik neem me voor om dit beeld in onze avondgebeden mee te nemen.

Fase 4: Wees reëel en leef in het hier en nu. Kijk naar de situatie zoals die nu is en doe de dingen die nu gedaan moeten worden. In ons geval was dat de zaken zo regelen, dat m’n vader meer rust heeft, zodat hij zich kan focussen op z’n herstel en zich geen zorgen hoeft te maken om de lopende zaken.

Tot slot weten we allemaal dat de dood onlosmakelijk met het leven verbonden is. Toch blijft het verlies van iemand, vooral iemand die dicht bij je staat, groot. In een ander artikel wil ik graag ingaan op de yogische kijk op de dood, maar daar is het gelukkig nu nog te vroeg voor 😉

Ik wil het artikel afsluiten met de wijsheid, die ik ook vorige week met je deelde, doe wat er gedaan moet worden en maak je geen zorgen voor de dag van morgen!